Opnieuw beginnen...
Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik deze blog ben gestart. Ik heb de afgelopen maanden een pauze genomen met schrijven, omdat er een hoop speelde in mijn leven en ik niet de ruimte, vooral in mijn hoofd, had om te schrijven.
Ik heb ondertussen een baan gevonden, waar ik me erg op mijn plek voel. Nu spelen daar weer een aantal onzekerheden, maar ik heb vertrouwen dat dat helemaal goed gaat komen.
Zomervakantie heb ik zeer van genoten! Lekker weer gehad. Leuke activiteiten gedaan en dagjes weg geweest.
Nieuwe (creatieve) hobby’s ontdekt, o.a. haken, junk journalen en Lorcana verzamelen en spelen.
De meest recente, ontdekte hobby is vloggen, voor nu nog met mijn mobiel. Ik heb wel een vlog camera op het oog, ‘Canon Powershot v10’, maar nog niet gekocht. Eerst maar geld sparen, daar helpt mijn nieuwe werk en salaris goed bij :P
In de zomervakantie ben ik naar Disneyland Parijs gegaan, voor een week :) twee reisdagen, vier Disneydagen en één dag Parijs
Daar heb ik voor het eerst gevlogd en dat ben ik nu, en komende tijd, aan het editen. Ik vind het heel leuk om alle beelden terug te zien en heb al plannen om vaker te gaan vloggen :D
Elke twee weken post ik een Disney video op zaterdag om 13:00.
Je kunt abonneren op mijn kanaal, en het belletje aanklikken, dan mis je nooit een video van mij ;)
Daarnaast vind ik schrijven nog steeds heel leuk, dat blijft een geliefde hobby van mij! Daar moet ik echt voor gaan zitten en ook voor geïnspireerd zijn. Opnieuw beginnen is dan ook een onderwerp wat als eerste in me naar boven komt, nu een rol speelt en ik dan ook gelijk over wil schrijven!
Opnieuw beginnen… makkelijker gezegd, dan gedaan. Elke keer als je een fout maakt, of denkt een fout te maken.
Fouten maken hoort bij het leven en dat is voor iedereen anders. Wat ik fout vind, vindt een ander misschien wel heel normaal.
Bij het maken van fouten, in mijn geval, komt er altijd een gedachte achteraan. “Hierna ga ik het weer goed doen” of “Na deze fout wil ik het weer beter gaan doen”.
Elke keer weer… Het is echt niet zo makkelijk als het lijkt! Het is geen kwestie van “ik doe het gewoon” of “doe het maar ff”.
Ik haat het altijd als iemand dat tegen me zegt. Ik kan dat niet, ik ben niet zoals andere mensen. Voor mij is het gewoon lastig en duurt het langer dan even.
Voor mij is het een lange weg, met een heleboel heuvels en dalen. Een lange weg, waar ik soms het begin moeilijk van kan vinden. En het einde erg ver te zoeken is.
Soms lijkt het zelfs alsof ik nog zo hard kan rennen, maar het einde van het pad steeds verder weg komt te liggen.
Ik zou willen dat het lange pad korter zou worden en dat ik het langer dan even vol zou kunnen houden. Dat ik geen fouten meer maak en het einde dichterbij komt en ik niet elke keer weer opnieuw hoef te beginnen.
Het komt ooit wel een keer goed, daar geloof ik nog steeds in.
Tot die tijd blijf ik steeds weer opnieuw beginnen.
Reacties
Een reactie posten