Weegmoment

De vrijdag voor afgelopen weekend werd ik wakker met een goed gevoel. Tijd voor de weegschaal, dat is altijd een spannend moment voor mij.

Afgelopen week heb ik het voor mijn gevoel goed gedaan, met bewegen; vier dagen achter elkaar 30 minuten sporten en spierpijn, met eten; aan mijn planning gehouden en wakker geworden met honger.

De weegschaal is de laatste tijd al niet heel lief voor me en dat maakt de angst om erop te gaan staan groter.

Ik ben op de weegschaal gaan staan. 

Het goede gevoel, waar ik mee wakker werd, vloog meteen weg.

Tot mijn grote spijt was ik niet afgevallen. Het enige wat ik kon bedenken om te doen, was terug mijn bed in kruipen en mijn tranen drogen met mijn kussen. Ik voelde niks meer. Ik stond op het punt om op te geven!

Ik vind het niet makkelijk om op te schrijven, en hoopte liever een positief bericht te kunnen delen, maar helaas ben ik aangekomen. Het is dan wel maar 200 gram, maar dat vind ik 200 gram te veel!

Ik zou moeten denken ‘fuck die 200 gram en volgende week hopen op een beter resultaat’, maar dat lukte me niet. Na verdriet kwam boosheid en irritatie.

De enige reden om mijn warme bed uit te komen, was het idee om naar de winkel te gaan. Hoewel ik weet dat dat niet verstandig is, kon ik het idee niet uit mijn hoofd krijgen.

De regen buiten hield me niet tegen, maar paste juist perfect bij mijn stemming! Emotieloze blik en daar ging ik, door weer en wind.

Als eerste ging ik naar de AH, naar de versgebakken broodjes, toen de zoete snacks. Ik had nog niet ontbeten, en werd een beetje misselijk als ik keek naar al die zoetigheid.

Daarna het gangpad met de toetjes, waar de overheerlijk tiramisu staat en ik al een tijdje zin in heb. Daar staat een hoop keuze aan lekkere toetjes, maar ergens diep in me zegt dat het niet verstandig is als ik ze allemaal ga kopen.

Wat de prijs betreft is het voordeliger om een grote bak tiramisu te kopen, i.p.v. twee kleine bakjes, dat doe ik dan ook. 

Ik heb altijd een zwak gehad voor cheesecake en witte chocolade mouse. Voor vandaag is mijn keuze gevallen op de witte chocolade mouse, was erg lekker.

De tijgernootjes bacon-kaas kon ik niet laten liggen. De Croky explosions thai curry en een hoop andere hartige snacks heb ik achter kunnen laten in de supermarkt.

Heb niet gekeken naar het vele, lekkere sinterklaassnoepgoed in de supermarkt. Daarover heb ik een afspraak met mijn lieve partner.

Het gangpad met koek, snoep en chocola heb ik helemaal overgeslagen.

Bij de Action kom ik regelmatig, een winkel met veel handige en leuke producten, ook veel creatief, maar ook eten.

Ik had chocolade donut vormige cakejes in mijn handen, maar die heb ik teruggelegd.

Wel heb ik voor vanavond een zak BBQ-chips en twee smaken ‘crackzel’ gekocht.

De wind waaide me snel naar huis, en mijn tranen waren opgedroogd. 

Ik vind dat ik het netjes heb gedaan; hoe ik me vanmorgen voelde is niet helemaal vertaald naar wat ik heb gekocht.

Het meeste bewaar ik voor de avond, om het met mijn partner te kunnen delen.

Ik weet hoe ik het zou moeten doen, en ik weet dat ik het niet goed heb gedaan, maar het is niet altijd makkelijk. 

Soms wil je gewoon een makkelijke uitweg…